ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΗ (ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ) ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τα εγκαίνια της φετινής ΔΕΘ θα είναι ταυτόχρονα και τα εγκαίνια της προεκλογικής περιόδου, καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το κεφάλαιο επιχειρούν να παρουσιάσουν μια εικόνα «ανάπτυξης» και «σταθερότητας», δεμένης όμως με τον αυταρχισμό του «νόμου και της τάξης». Τα ψίχουλα και οι υποσχέσεις-«ακάλυπτες επιταγές» που μοιράζονται κάθε χρόνο δεν βγάζουν κανέναν από την φτώχεια και την ανασφάλεια για το αύριο. Οι μόνοι που περιμένουν να «ζεσταθεί η τσέπη τους» είναι τα μεγάλα συμφέροντα και οι ΟΠΕΚΕΠΕδες.

Στήνεται ένα προεκλογικό σκηνικό αντιπαράθεσης ανάμεσα στην επιθετική, αντιδραστική, ταξική και φιλοπόλεμη γραμμή της ΝΔ και της ακροδεξιάς από τη μια και τη «δημοκρατική ή πατριωτική ανακούφιση» που όμως δεν θίγει τα ιερά και όσια της αντιλαϊκής πολιτικής από την άλλη. Και οι δύο προτάσεις απέχουν από τα λαϊκά προβλήματα, είναι ορκισμένες στο ΝΑΤΟ, στην Ε.Ε., τις δεσμεύσεις και τις προτεραιότητές του πολέμου και της λιτότητας, ενσωματωμένες στην πολιτική του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή η κοινωνική πλειοψηφία βιώνει τη συνεχή υποβάθμιση της ζωής της. Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, η ακρίβεια εξανεμίζει το εισόδημα των εργατικών και λαϊκών νοικοκυριών, η στεγαστική κρίση εντείνεται, εργαζόμενοι χάνονται στη δουλειά σχεδόν καθημερινά, οι φτωχομεσαίοι αγροτοκτηνοτρόφοι εξοντώνονται, η περιβαλλοντική καταστροφή συνεχίζεται, ενώ οι ιδιωτικοποιήσεις και η εμπορευματοποίηση της υγείας, της παιδείας, της ενέργειας, των συγκοινωνιών και των δημόσιων αγαθών χτυπούν θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα κι αμφισβητούν την ίδια μας τη ζωή.

Απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης, Ε.Ε. και εργοδοσίας, οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις υποσχέσεις και τις προεκλογικές επικοινωνιακές φιέστες που θα στηθούν στην ΔΕΘ. Η πραγματική διέξοδος βρίσκεται στο εργατικό-λαϊκό κίνημα και τους συλλογικούς αγώνες, τις απεργίες, τις μαζικές κινητοποιήσεις, την οργάνωση στους χώρους δουλειάς. Αυτό που απαιτείται είναι μια πρόταση καθημερινής μάχης με μπροστάρη το εργατικό κίνημα, με ανεξαρτησία από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ήττας. Χρειάζεται αγωνιστικός σχεδιασμός ώστε οι αγώνες να ξεπερνούν σε περιεχόμενο και μορφή τη διαμαρτυρία χωρίς κλιμάκωση και προοπτική που καταντά εκτόνωση, δεν εμπνέει και δεν συσπειρώνει. Με πλαίσιο διεκδικήσεων στη βάση των αναγκών και δικαιωμάτων μας και όχι στα όρια του «εφικτού» και των «αντοχών της οικονομίας», δηλαδή του σφαγείου της λιτότητας. Με τη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων και Επιτροπών Αγώνα των πρωτοβάθμιων Σωματείων, που είναι το οξυγόνο των μαχητικών και νικηφόρων αγώνων. Χωρίς τους περιορισμούς της θεσμικής «υγειονομικής ζώνης», της υπόκλισης στα «όρια του νόμου».

Η απονομιμοποίηση της αστικής πολιτικής, το ράγισμα της, το άνοιγμα του δρόμου για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής είναι ο δρόμος που βαδίζει το «μπλοκ της Καμάρας» κρατώντας το νήμα από τους μαχητικούς αγώνες, όπως το σπάσιμο της απαγόρευσης και την πορεία αλληλεγγύης στη δυναμική και νικηφόρα απεργία της ΕΑΣ το 1992. Η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος απαιτεί ρήξη τόσο με τη γραμμή κοινωνικής συναίνεσης και υποταγής που εκφράζουν οι ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ όσο και με τις λογικές αποσπασματικών αγώνων στα όρια του «εφικτού» και της κομματικής καταγραφής και των «συμπερασμάτων» από ήττες του ΠΑΜΕ, που την είδαμε στην «απεργία που δεν έγινε» στις 50 μέρες των αγροτικών μπλόκων του Δεκέμβρη και στα Τέμπη. Οι ανάγκες της εποχής απαιτούν μιας ανεξάρτητη ταξική δυναμική στο εργατικό κίνημα, με μαχητικότητα και ενότητα, στηριγμένη στη δράση των ίδιων των εργαζομένων, στον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των αγωνιστικών συλλογικοτήτων, με προσανατολισμό τη νίκη των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.

Η αντιλαϊκή πολιτική φθάνει στο αποκορύφωμά της με τους πολεμικούς ανταγωνισμούς και την απειλή μιας γενικευμένης σύγκρουσης, όπου η εργατική τάξη και η νεολαία θα γίνουν “κρέας για τα κανόνια” των πολυεθνικών. Καταδικάζουμε την εμπλοκή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., τη διάθεση στρατιωτικών υποδομών/βάσεων και πόρων για πολεμικούς σκοπούς και τη μεταφορά τεράστιων κονδυλίων στους εξοπλισμούς, ενώ οι κοινωνικές ανάγκες παραμένουν ακάλυπτες. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού και σε όλους τους λαούς που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον πόλεμο, την κατοχή, τον ξεριζωμό και την προσφυγιά.

 

 

 

ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΟΝ ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ

Τις συνέπειες της εχθρικής πολιτικής προς τις λαϊκές ανάγκες και τους εργαζόμενους ζούμε και στο δικό μας χώρο εργασίας. Ο ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου που λειτουργεί πλέον ο ευρύτερος δημόσιος τομέας, ως προθάλαμος ιδιωτικοποίησης κάθε κρατικής παροχής δημόσιας ωφέλειας.

Η στήριξη του πρωτογενούς τομέα και της αγροτικής παραγωγής της χώρας εγκαταλείπεται, στο όνομα των παντοδύναμων τραστ του παγκόσμιου εμπορίου.

Υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση είναι η μέθοδος με την οποία υποβαθμίζεται για αρχή, η λειτουργία του φορέα και η υπηρέτηση των σκοπών του. Ακολουθεί η παράδοσή του στα ιδιωτικά συμφέροντα, όπου υπάρχει περιθώριο κέρδους σε αυτό. Σε αυτή τη διαδικασία οι εργαζόμενοι, τα εργασιακά δικαιώματα, όπως επίσης και η υπεράσπιση της αποστολής και του έργου του Οργανισμού από την εσκεμμένη πολιτική απαξίωσής του, αποτελούν ενοχλητικό εμπόδιο, το οποίο πρέπει να βγάλουν από τη μέση. Δεν ξεχνάμε ότι απέμειναν οι εργαζόμενοι μόνοι τους, να διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι ο Οργανισμός εγκαταλείπει το σημαντικό και επείγον έργο του για να δεσμεύσει τους πόρους του για τις ανάγκες άλλων υπηρεσιών και άλλων υπουργείων (ΟΠΕΚΕΠΕ, επιζωοτίες κλπ)

Οι δίκαιες εργατικές διεκδικήσεις μας κονιορτοποιούνται με τη βοήθεια διαφόρων νομικίστικων επινοήσεων και την επίκληση υποτιθέμενης δημοσιονομικής στενότητας, την ώρα που οι εργαζόμενοι στον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, βλέπουν στον Οργανισμό (και όχι μόνο) να στήνονται χοροί εκατομμυρίων ευρώ,  στα οποία οι ίδιοι δεν έχουν ποτέ δικαίωμα πρόσβασης.

Τι και αν ο Οργανισμός αποθησαυρίζει

κάθε χρόνο εκατομμύρια πλεονάσματος;

Οι παροχές της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που ζητούν οι εργαζόμενοι στον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ προκειμένου να κλείσουν στο ελάχιστο το άνοιγμα της ψαλίδας των απολαβών μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών εργαζόμενων και να αντισταθμίσουν την ασταμάτητα καλπάζουσα απώλεια της αγοραστικής δύναμης του μισθού τους, πετσοκόβονται με το «έτσι θέλω» από τα διάφορα πολιτικά, γραφειοκρατικά επιτελεία στα άδυτα του Υπουργείου Οικονομικών. Το ΓΛΚ εμφανίζεται σαν ο μπαμπούλας που καταργεί κάθε πλαίσιο αυτονομίας του Οργανισμού, διευκολύνοντας την ηγεσία του να «νίψει τας χείρας της» και να υπηρετήσει πιο άνετα το κεντρικό κυβερνητικό σχέδιο οικονομικού και εργασιακού στραγγαλισμού των εργαζόμενων.

Στον ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ διεκδικούμε:

-  Την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, της οποίας το συνολικό κόστος να ανέρχεται στο εγκεκριμένο από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού και το ΥΠΑΑΤ προϋπολογισμό και τη δίκαιη κατανομή του, τηρώντας την αρχή της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας.

- Τη θέσπιση οριζόντιου μερίσματος για τους εργαζόμενους από τα κονδύλια των ερευνητικών και λοιπών προγραμμάτων που εκπονούνται από τον Οργανισμό (πρόσθετες αμοιβές)

- Την απόδοση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας από τον Οργανισμό σε όλους όσοι το δικαιούνται με βάση τα όμοια καθήκοντα που εκτελούν στους ίδιους χώρους εργασίας με τις ειδικότητες που εγκρίθηκαν από την ΚΥΑ.

- Τη θέσπιση ελεγκτικού επιδόματος για τους ελεγκτές του Οργανισμού, όπως καταβάλλεται σε δεκάδες φορείς και υπηρεσίες.

- Την ισότιμη οικονομική μεταχείριση των υπαλλήλων της διοικητικής και οικονομικής υποστήριξης της λειτουργίας του Οργανισμού.

- Την εργασιακή αποκατάσταση των μακροχρόνιων εργαζόμενων με ελαστικές σχέσεις εργασίας στον Οργανισμό.

- Την ίση μεταχείριση και ικανοποίηση των αιτημάτων των συμβασιούχων έργου και ΙΔΟΧ.

Μαζί με τα πρωτοβάθμια σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα διεκδικούμε:

• Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες. Κανένας μισθός/σύνταξη κάτω από 1400 ευρώ, επαναφορά της 13ου-14ου μισθού/σύνταξης για όλους
• Συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις και πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους, κατάργηση του ν. 2738 που δεν τις επιτρέπει στο δημόσιο, κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας
• Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, τους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας και τη στεγαστική κρίση.
• Δημόσια και δωρεάν υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες για όλους/ες. Όχι στα νέα σχέδια ιδιωτικοποίησης του νερού. Ακύρωση όλων των ιδιωτικοποιήσεων. Όλες οι κοινωνικές ανάγκες να καλύπτονται χωρίς κέρδος, με δημόσιο χαρακτήρα και εργατικό έλεγχο.
• Όχι στην συνταγματική αναθεώρηση των ιδιωτικοποιήσεων, της αξιολόγησης, της άρσης μονιμότητας, της μισθολογικής καθήλωσης και των ιδιωτικών ΑΕΙ
• Κατάργηση των αντεργατικών νόμων και της καταστολής απέναντι στους κοινωνικούς αγώνες. Όχι στο νέο πειθαρχικό του δημοσίου, απαλλαγή των διωκόμενων δημ. υπαλλήλων
• Να τιμωρηθούν οι αυτουργοί και οι πολιτικά υπεύθυνοι για το έγκλημα των Τεμπών και της κλοπής του ΟΠΕΚΕΠΕ. Πίσω στο δημόσιο οι σιδηρόδρομοι, πίσω τα κλεμμένα στους αγροτοκτηνοτρόφους
• Όχι στην καύση απορριμμάτων που προωθείται στη Θεσσαλονίκη και άλλες περιοχές και την περιβαλλοντική καταστροφή
• Καμία εμπλοκή της χώρας σε πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. ‘Εξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, έξω οι βάσεις του θανάτου. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
• Κάτω τα χέρια από την Κούβα. Να σταματήσει τώρα το εμπάργκο των ΗΠΑ.
• Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες και όχι για εξοπλισμούς και πολεμικές δαπάνες.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, νέο και νέα να δώσει το παρών στη διαδήλωση της ΔΕΘ και την ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση της Καμάρας το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, στις 6μμ. Να συμβάλουμε στην οικοδόμηση ενός μαχητικού κινήματος που θα συγκρούεται με την κυβερνητική πολιτική, την εργοδοσία και κάθε μορφή εκμετάλλευσης, τον πόλεμο, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, χωρίς καμιά αναμονή σε εκλογικούς «σωτήρες».